hay. maiksi lang toh. next time ko na talaga. habaan.
nakakaiyak talaga. yung mga taong akala mong sasamahan ka at gagabayan ka sa buhay, sila pa nagpapalungkot sa iyo. hay. kainis talaga. paano ba naman. nag deal kami ng dad ko na pag mataas yung grades ko bibilan niya ako ng bagong digi-cam. mataas naman lahat eh, except sa pinoy na bumaba ng isang puntos. bakit kaya bumaba yun? nakakadepress. pero sa kasamaang palad, hindi ako binilhan. kasi daming mga factors na nakaka-apekto. una, ung mga kapatid ko. bakit daw ako bibilhan. tyka isang hingi ko lang daw ibibigay na. kala lang nila yun. may condition kaya!! hay. nakakainis pa ung sinabi na isang hingi ko lang ibibigay na. doon talaga sila nagkakamali. sila kaya yun, isang sabi lang bigay na kagad. ako dami pang mga condition effect. tyka feeling ko naiinggit lang sila. ewan ko. tama bang sabihin yun? wahaha. pangalawa, yung mama ko. masyado daw mahal. hindi ko na alam. nawiwindang na ako.
grabe talaga. sa mall para akong bata, iyak ng iyak. kairita kasi yung mga tao eh. lalo na yung mga kapatid ko. tapos sabi ng mama ko ibibigay niya daw sa akin ung bago niyang cp. sa kasamaang palad, hindi nabigay dahil sa mga kapatid ko. hay. kadepress.
pagdatiing sa bahay, tinulog ko na lang ung sama ng loob ko. tapos eto talaga yung nag pa-iyak sa akin. nung ilalagay na yung maleta ko para sa ymca sa kotse, biglang sinabi ng mama ko na bakit daw ang laki daw ng maleta ko. grabe talaga. kaiyak. kasi parang lahat na lang kinokontra. hai.
ewan ko. parang ayoko na lang umuwi galing sa baguio
pagod na ako sa buhay ko
pakamatay na nga
BLACK AND WHITE -
11/26/2006 09:03:00 PM
