tawa na lang. hahaha.

nakakaiyak.

2006-11-26T21:03:00.000+08:00

hay. maiksi lang toh. next time ko na talaga. habaan.

nakakaiyak talaga. yung mga taong akala mong sasamahan ka at gagabayan ka sa buhay, sila pa nagpapalungkot sa iyo. hay. kainis talaga. paano ba naman. nag deal kami ng dad ko na pag mataas yung grades ko bibilan niya ako ng bagong digi-cam. mataas naman lahat eh, except sa pinoy na bumaba ng isang puntos. bakit kaya bumaba yun? nakakadepress. pero sa kasamaang palad, hindi ako binilhan. kasi daming mga factors na nakaka-apekto. una, ung mga kapatid ko. bakit daw ako bibilhan. tyka isang hingi ko lang daw ibibigay na. kala lang nila yun. may condition kaya!! hay. nakakainis pa ung sinabi na isang hingi ko lang ibibigay na. doon talaga sila nagkakamali. sila kaya yun, isang sabi lang bigay na kagad. ako dami pang mga condition effect. tyka feeling ko naiinggit lang sila. ewan ko. tama bang sabihin yun? wahaha. pangalawa, yung mama ko. masyado daw mahal. hindi ko na alam. nawiwindang na ako.

grabe talaga. sa mall para akong bata, iyak ng iyak. kairita kasi yung mga tao eh. lalo na yung mga kapatid ko. tapos sabi ng mama ko ibibigay niya daw sa akin ung bago niyang cp. sa kasamaang palad, hindi nabigay dahil sa mga kapatid ko. hay. kadepress.

pagdatiing sa bahay, tinulog ko na lang ung sama ng loob ko. tapos eto talaga yung nag pa-iyak sa akin. nung ilalagay na yung maleta ko para sa ymca sa kotse, biglang sinabi ng mama ko na bakit daw ang laki daw ng maleta ko. grabe talaga. kaiyak. kasi parang lahat na lang kinokontra. hai.

ewan ko. parang ayoko na lang umuwi galing sa baguio

pagod na ako sa buhay ko

pakamatay na nga

w a l a n g p a s o k

2006-11-20T20:20:00.000+08:00

akala ko pa naman hindi nakakapagod ang araw na toh. mali pala ako. sa tle, wala si mam quintal. maaaring nasa baguio siya ngayon para sa parliamentary procedure. fm, walang ginawa. gumawa lang ako ng aking gawaing bahay para sa asignaturang sipnayan. pe, wala si pogi, wee. ang saya! pero sinabi niya na mag ensayo raw kami para sa nalalapit na carol fest. sana manalo kami! erg. may na alala ako. bwisit! mananalo kami! wahaha. hay grabe. at nagsimula na ang pagdurusa. sobrang natuyo ang utak ko!! biro mo ba naman. mula sa asignaturang ingles hanggang sa asignaturang pisika ay puro mga pagsusulit ang ginawa namin. sino ba naman ang hindi matutuyuan ng utak non?

nagalit sa amin kanina ang aming guro sa ingles. e2 pa nga ang mga katagang kanyang sinabi,

"un ang sinabi ko, kaya wag mong ipilit na iba ang sinabi ko dahil alam ko kung ano ang sinasabi ko."-azuh

nagtaray talaga ang lola mo. tapos ayun na, magbigay na siya ng pagsusulit. masaya naman ako dahil mataas ang nakuha kong marka. ngunit hindi ko akalain na magiging sunuod-sunod na ang aming pagdurusa. sa asignaturang ekonomiks, nag seatwork kami. pagsusulit din yun diba? parang ganon. wahaha. at pagdating ng asignaturang sipnayan, pamatay talaga yung pangalawang numero. hindi ko alam kung papaano ko ma-fafactor yun. laking pasalamat ko sa May Kapal at nakapasa naman ako. at eto na ang kinakatakutan ng lahat, ang kimika! patay na. grabe, sobrang minadali kami ng aming mahal na guro.

"its alrheady time. baka mah-leyth na kayoh sa shushunod niyohng shubject"
-frahnchiscoh

kaya un, hindi ko tuloy nasugutan ang ikaapat at ikalimang numero. ngunit hindi pa doon tumigil ang aming mga pagsusulit. sa asignaturang sangkatauhan [humanities. wahaha] binigyan kami ng azuh ng pagsusulit tungkol sa iniuulat namin noong 2 linggong nakakaraan. windang ako. yung mga taong akala naming pinagkukuhanan ng mga sagot ng mga tao, sila pala ang na ngongopya. alam na. wahaha. sa asignaturang pisika, may pagsusulit uli. hay pagod na utak ko. dinadalaw na ako ni somnus, ngunit kailangan labanan ang antok kahit na alam kong ito'y nag papa-bobo. sa asignaturang araling syensya ng kompyuter, nagbigay lang siya ng panibagong aralin. ang saya kasi naintindihan ko.

wee. ang saya. walang pasok bukas. pagbubukas kasi ng palarong maynila. kaya yun, walang pasok! pero kung susumahin, ang mga mag-aaral lamang ng ikaapat ng baitang ang walang pasok dahil may mtap ang mga mag-aaral ng una hanggang sa ikatlong taon.

eh ano naman kaya ang gagawin ko dito sa bahay? nakakatamad kaya. tutunganga nalang ba ako't tititigan ang aming pader? wahaha. ewan ko. mas mainam siguro kung matulog na lang ako para masaya. marami pa akong dapat gawin. aaralin ko pa yung i-uulat ko sa filipino. gagawin ko pa ang proyekto ng aking mahal na kapatid. napakabait ko talagang ate. weh? wahaha. at yung sikreto namin ni maricar. wahaha.

masaya ako at nasilayan ko ang kanyang mukha kaninang uwian. wahaha. kababawan ko na naman. eh ano naman ngayon? eh kung sa yun ang nagpapasaya sa akin eh. sana makamit ko na talaga ang tunay na kasiyahan sa buhay. wahaha. ang lalim. pero hindi drama yun ha. gusto ko yun ang regalo ko sa nalalapit na pasko! wahaha.

lapit na ng ymca. ako'y lubos na nagagalak. dami sasama sa ikaapat na taon. sana manalo muli ang ating paaralan bilang outstanding delegation at largest delegation. wahaha.

ciecie. yan muna sa ngayon. bukas uli wala namang pasok eh. papalitan ko na rin ang layout nito. ilang bilyong taon na rin ang nakakalipas eh. wahaha. cie

.e r g.

2006-11-16T22:21:00.000+08:00

erg.
pangatlong beses ko na toh ittype.
pota.
uko na nga ulitin lahat.
aun.
anu ba mga nangyri ngeong araw ntoh?
tle.
mai asignatura bang ganon?!
wahaha.akla ko nga nde na ddting un bruha na un eh.wahaha
nagluto kme.disaster un "muffins" nmen.

tpos nun,3 oras na sunod2 na vacant.!ansya.
eh xe Lp muna,tp0s nun lunch.
eh mai chuva sa audi.,so wLa c p0gi sa amen.wahaha
mjo asar nga eh.eh xe un mga ibng r0entgen sumasama lan sa pdmt pag mai activty.
pro mai miting na.,wala na.an onti na ng mga pdmt.
anu kea un.?hai
tpos un.nag desyn kme ng english ro0m.
cnubukan ni laurence na wak na kme magtst sa municipal rep0rt.
pro he has failed.nde nia nkayanan un mga powers ni azuh.wahaha
tpos huma..leche drma nnman.nde na nagswa.
math..anblis mag2ro ni mam diaz.
prang machine gun na nde nauubusan ng bala.adik tlg un
pro msya xe naintndhan ku un lesson.wee.
kimika..as usual.,inaabangan un orasan.wahaha
"itsh shevehn minutesh advansh"
pro angling xe nkuha ku un seatwork.wahaha
aun.pinoy.pngkatan.anlandi ni nini
pisika.obertaym nnman c sir bau.
at an pnka mgndng asignatura sa araw na ito.
enrichment physics!!
grbe.,mhal ku tlg c mr. taylor.
adik kea.,antalino nia..tpos mgling pa xa sa cs!!
san kpa?mai websyt nga xa eh..wahaha
grb kea.angling nia tlg.kht un nlng un mging subj ku buong arw
kht buong arw xa lan un titser ku.ukiuki lan.
wahaha.
i labyu mr. taylor.!!
uki nkme ni nia.sa tngin ku uki na kme
sna mging uki na an lhat.
waa.anlapet n ng ymca.haha
kso dmi nssma na mga ta0ng nde ku gs2.
pro uki lan un.wla na aqng mggwa
yaan n nten cla,lastt yir n nman eh.
wahaha.
cie.yan muna sa ngeon

c i v i L i z a t i o n

2006-10-31T20:38:00.000+08:00

wee. ang saya. andito na ako sa sibilisasyon, kahit pansamantala lang. wahaha.

* * * *

andito kami ngayon sa tacloban. grabe ang tibay ko talaga kasi nag-absent lang ako. tapos na kasi yung sembreak namin, paano ba naman, death anniversary ng lolo ko. eh pinilit ako ng mama ko, so yun, andito na ako ngayon.

grabe, nung unang day palang namin dito, parang puro suffering na lang. ang dami kasing lamok dito. feeling ko tuloy magkaka-dengue na ako. thank God hindi ako nagkaroon, or i think so. wahaha.

medyo inis ako sa mga tao dito kasi sobrang dumi nung house, eh may allergic rhinitis pa naman ako. buti na lang talaga nag-hotel na kami ngayon, or else i would really die! wahaha. arte ba? eh totoo naman eh, punta ka kayo dito!

i miss manila na, kahit sobrang polluted na doon and all. mas gusto ko parin doon kasi i feel comfortable. wahaha. speaking of manila, hindi pa ako nakakabili ng mga pasalubong para sa mga tao doon. bukas na lang. wahaha. pupunta pa kami ng mga pinsan ko sa kweba tyka sa talon. wee! ang saya noon. at least medyo may adventure effect naman kami dito. nababangkig na kaya kami ng mga kapatid ko dito. pero ang galing kasi bonding moment kami ng mga kapatid ko, kahit papaano nagkaka-sundo kaming lahat. at hindi kami masyado nag-aaway! oh yan daddy ha, yung shop till you drop namin ha. promise mo yun. wahaha. sana nga lang mangyari yun, kuripot kasi yung ama ko eh. wahaha.

anyways, masarap naman yung mga food dito. pumunta kami ng best friend ni mama sa coffee shop kanina, version daw yun ng tacloban ng starbucks. pero yuck ha, hindi siya lasang latte. no offense, totoo kaya, nag hahanap nga kami ng comment box kanina eh, pero wala. sabi ng insan ko, pag nagkaroon ng comment box, baka daw bumaha na yun sa dami ng nagbibigay ng comment. nyahaha ;p

sana lubos-lubusin na namin yung stay namin dito.. tatlong araw na lang kasi eh, wee! balik manila na kami, tapos school na and all. back to normal na ang lahat ng mga bagay.. waa, parang hindi pa ako ready. buti na lang wala masyadong ginagawa yung mga moseley ngayon.. excused effect lang sila para sa demo sa pinoy.. waa, demo!! paano na ako. waa, haggard mode. kailangan na talaga mag-habol. tao pa kaya ako pagbalik ko doon? baka maging promdi na ako.. wahaha. buti na lang andiyan yung mga taong nag-tetext sa akin, feeling ko mamatay na ako dito. kasi naman, parang nasa wilderness talaga kami doon sa bahay ng lola ko. waa, ayoko na isipin. it will haunt my dreams forever. wahaha. drama mode.

bukas daw punta daw kami club ng mga kapatid ko. pwede ba kami doon? minors pa kami diba? ang saya naman non. wee! pero feel ko hindi ko kakayanin kasi aantokin lang ako doon. yung mga kapatid ko lang naman kasi yung laging hype eh. feeling of hype, yung extra joss pala amphetamine pala yun [tama ba yung spelling? wahaha]. nalaman ko lang kanina sa pinsan ko.. paano ba naman, yung mga kapatid ko adik na ata doon. marami daw side effects yun [e.g. mabaho yung sweat, etc.]. nabigla lang ako, akala ko parang stress tabs lang yun or gatorade na para pang pa-boost lang ng energy.. droga pala yun. wahaha! windang mode.

nag pa-parlor din kami kanina. wee! nagpagupit ako. pero kainis kasi hindi nasunod yung gusto kong gupit.. alam mo naman. haha. ayoko ko na lang sabihin. tapos nung binigay na yung bill, ang mahal! biro mo 8k++ yung binayad namin para doon! tapos sinugatan pa nila yung mga kamay at paa namin nung nilinisan kami ng nails. grabe, sobrang waste of money talaga. buti na lang talaga hindi nasira yung buhok ko, or else baka sinabunutan ko na yung bakla doon, bubunutin ko yung mga kilay niya. nyahaha;p ang malas nga lang ni casey, hindi maayos yung bangs niya.. mukha tuloy siyang wasted. kaya nga ang rating namin doon sa salon na iyon ay NA [never again] wahaha.

ang bilis naman ng panahon, alas-nueve na pala.. wahaha

wala na akong masabi

ciecie

sa susunod na lang ule mga tol.

w i n d a n g m o d e u L e

2006-10-17T16:27:00.000+08:00

wala lang. ang saya ng mundo.

* * * *

tapos na yung foundation day. ang cute ng moseley, ang daming vain! grabe todo ayos ang lahat, ang daming ka-chuvahan. hindi naman napansin ni ma'am sj ung chuva namin nung field demo. pero okay lang un. ang kulit nga kasi nung nakapila kami may biglang dumaan sabi "can you please move.." ang taray! grabe! si ma'am banta pala yun, so windang mode kaming mga moseley. hindi namin kinaya yung levelling ni ma'am. as in talaga nung dumadaan siya, nahahawi yung daan. hehe. okay lang ung exhibition, hindi naman siya panget hindi din superb.

after nung field demo, pinahanay kami ni louis para sa pdmt. windang mode ule kasi ako yung nag-check ng mga attendance. eh wala akong dalang papel, ballpen lang talaga! so un, improvise. tapos inayos na namin yung booth namin. grabe pinaghirapan ko yung mga chuva don sa alipin booth. alas-dose na ako natulog para lang matapos yung mga signage namin. akala ko nga hindi kikita eh, pero nakuha kami ng almost 2k! ang saya. sobrang mabili ang mga papable. lalong lalo na si papa mikhail! grabe, walang pahinga yun. simula nung nagbukas yung booth namin hanggang sa last minute may master siya and to think na marami pang nag-reserve at nakapila sa kanya. hindi na nga ako nakakain nung araw na yun eh, tamad na. ang saya nung exhibition of the bands, pero pinaka nagustuhan ko yung banda nila vanir. ang cute kasi. hehe.

* * * *

andito sila nia at maricar ngayon kasi nag overnight sila para matapos namin yung economics namin. ang saya kasi girl bonding moments kami. daming mga revelations so windang mode kami. hehe. kahit sobrang puyat effect na kami, energy pa rin. kakatuwa nga si nia kasi yung mga connection effect niya tungkol doon sa mga pictures ko dito sa pc ko. ang saya lang. yung mga manhid effect. hehe. mag-quarter to three na ata kami natulog tapos mga past seven na kami nagising. ang saya talaga. hehe

* * * *

tumawag dito si jerone kagabi, wala lang. first time ko siya makausap. kulit mode. may problem nanaman. kasi naman noh, ang dami kasing mga tao sa mundong papansin. rawr. pero alam kong maayos din nila ang lahat ng mga problems nila ni miyo.

* * * *

cie. yan muna. magagalit na sa kin si nia. babuska.

w i n d a n g m o d e

2006-10-04T20:32:00.000+08:00

ang daming nangyaring mga bagay-bagay sa mundo ngayon.

* * * *

una, nagpunta kami sa dost nung wednesday para sa research namin. bumababa kami ng dyip doon sa may bungad, tapos naglakad kami papunta don sa main entrance. sa gate akala namin hindi papasukin, buti nalang mabait yung furad. nagtanong-tanong kami sa mga tao kung saan ba kami pwede mag pa consult tungkol sa research namin - kung saan-saan na kami napadpad. feeling ko nalibut na namin yung buong compund ng dost. tapos to find out na yung pupuntahan pala namin ay doon mismo sa binabaan namin ng dyip. so windang mode na. bumalik kami doon. ang bait talaga nung mga tao doon. ang friendly at talagang willing to gelp. hindi katulad sa ust na parang utang na loob pa namin na nagtanong kami sa kanila ng directions. basta ang bait ng mga tao sa dost! tapos kumain muna kami sa bahay nia lou.. ang sarap ng adobo ng mama ni lou. doon ko nga lang nalaman na nilalagyan ng egg ang adobo. sarap talaga. tapos acheivement kasi naka-ubos ako ng isang glass ng softdrinks. hehe. ang cute pa ng kapatid ni lou, milo yung name niya pero vincent paul [ano raw nick paul? hehe] yung whole name niya. ang cute niya, ang puti. naaliw din ako kasi milo yung nickname ng kapatid niya tapos milka yung kay lou oh diba ang cute!! tapos bumalik ulit kami sa dost para don sa mga certificate of appearance at doon sa scholarship form at bumalik na kami sa school. ang saya talaga.

* * * *

last week, sinalanta ng super typhoon na si milenio [tama ba yung spelling?] ang pilipinas. grabe. hapon ng miyerkules, ika-27 araw ng setyembre, sinabi na walang pasok daw pasok sa huwebes dahil may bagyo daw. nagulat nga ako nun eh, hindi ako ma-absorb na walang pasok. hindi ko kasi na-feel yung presence nung bagyo. sabi ni daddy umuwi na lang kami sa alabang since wala ngang pasok. mga pagdating ng alas-8 ng umaga, biglang nag-brown out. tinawagan namin yung gurad, sabi daw mga 30 minutes lang daw yun. hanggang tumagal na ng tumagal. wala pa ngang ilaw don hanggang ngayon eh. hindi ko alam kung bakit. tapos yun, bumagyo na ng sobrang malakas mga bandang hapon ata yun. na uproot nga yung mga puno sa harap ng bahay namin. hindi ko matanggap kasi sabi ng mama ko nung bagong bili pa lang yung bahay namin andoon na daw yun, malaki na. ang daming memories don sa puno na iyon, doon kami naglalaro ng swing noong maliliit pa kami, may duyan pa nga kami doon eh. nakakalungkot lang. tapos wala din pasok nung friday. walang magawa sa bahay. sobrang boring. dapat nga mag-checheck-in kami sa hotel eh. pero sobrang fully booked na lahat. kaya hindi na lang. nag-usap kami ni janine sa phone, wala din siyang magawa. nawindang lang kami. hehe. tapos nagka-ilaw na dito sa condo, kaya dito kami. ang crowded nga namin eh. sana magka-ilaw na sa alabang!

* * * *

nawindang ako sa mga bagong nalaman na mga bagay. nakakatawa. hindi ko ma-absorb. wala lang. parang naninibago lang ako. yung mga iba nalaman ko na kung ano ang paniniwalaan ko, pero wala lang. nakakabaliw.

* * * *

bukas mag-prepresent na kami ng project sa humanities. hala, hindi pa namin na pra-practice yun. sana maging okay ang lahat. ayoko magkalat!

yan muna sa ngayon. sa susunod uli. cieicie.

a k a L a k u p a n a m a n . . = c

2006-09-27T19:19:00.000+08:00

hai nako.

akala ko pa naman okay na ang lahat.

akala ko magiging masaya na ako ngayon.

humingi ako ng sign kay God.

binigay niya.

at masaya ako.

pero nagsisisi ako,

dapat hindi ako naging masyadong masaya.

pero sabi nila baka daw coincidence lang daw yun.

hindi ko na alam kung sino ba papaniwalaan ko.

magulo ang buhay.

pagod na ako.

si kalungkutan ay narito nanaman upang dalawin ako.

at mukhang magtatagal siya.

hai.

isang taon na pala.

27 ngayon.

kala ko talaga magiging masaya na ako.

puro na lang ako akala.

kailan ba talaga mangyayari ang mga dapat mangyari?

bakit ba ang tagal ng alitaptap ko?

hai nako.

ang problemado ko naman.

lagi na lang ganito.

ewan ko ba.

hindi ko alam ang gagawin ko.

isasa-Diyos ko na lang lahat.

k a l u n g k u t a n = b e s t f r i e n d

2006-09-12T21:18:00.000+08:00

hay nako. andito nanaman ang best friend ko.. at mukhang hindi niya ako tantantanan. habang buhay na ata kami magsasama. bakit ba ganito? pagod na pagod na ako. pwede bang hindi na niya ako dalawin, ayoko ko na nga siya makasama eh. sawang-sawa na ako.

kahit anong pagpasaya sa akin ng mga tao, parang walang ubra. sobrang lalim na ng sugat na ginawa sa akin ng best friend ko. kung tutuusin dapat ubos na dugo ko o kaya naman patay na ako. ang tagal-tagal ko nang naghihintay na dumating ang bago kong best friend, ngunit andito pa rin ang siya - ayaw niya ako iwanan.

oo bata pa ako, pero sawa na ako. pagod na ako sa buhay. pakiramdam ko nakipagbakbakan ako sa isang batallion ng mga sundalo. hindi ko kaya itong laban na ito na nag-iisa lang ako. pero ayaw ko naman magsabi ng mga problema ko sa mga ibang tao. ang topak ko noh? hindi ko rin nga maintindihan ang sarili ko eh. kasi ayaw ko sila bigyan ng problema, pakiramdam ko pabigat lang ako. at pag nasasabi naman ako, nagiging masaya na ako dahil may nalalabasan ako ng sama ng loob, doon naman sila nawawala. ang mga taong pinapahalagaan ko - nawawala sila sa akin.

marahil ito ay paraan lamang ng Diyos upang hubugin ako sa isang mas malakas na tao. ngunit hindi ko na kaya. oo nga't masamang sumuko. pero subukan mo kayang mapunta sa mga sapatos ko. kahit isang araw lang magpalit tayo. kung makayanan mo, sasambahin na kita.

madaling magsabi ng mga payong kaibigan. pero kung ikaw ang nasa lugar ng namrumrublema, alam mo na hindi ganoon kadali gawin ang mga bagay na ipinapayo sa iyo.

hindi ko na alam kung saan ako tatakbo ngayon. isa na akong bata na nawawala sa isang malaking plaza, hinahanap ang kanyang mga magulang o kaya nama'y isang pamilyar na mukha upang siya'y matulungan ngunit siya'y nabigo. ilang oras na siyang naghihintay, nauubusan na siya ng hininga dahil sa kanyang pag-iyak, ngunit walang dumating - wala.

ang tagal kasi ng alitaptap ko. nasa kadiliman na ako ngayon. patuloy na nilalamon nito. wala akong kinakapitan. wala akong makita. alitaptap ko, ang tagal mo! sagipin mo ako sa kadiliman na kinalalagyan ko ngayon!

n i r v a n a . . . h a y

2006-09-10T21:08:00.000+08:00

hay.
tapos na birhday ko..
okay lang.
masaya.
ang ganda talaga ng boses ni erson.

yo yo yo!

hehe.

ang saya.

pero hindi ko pa rin nakakamit ang nirvana.

hay.

nadedepress talaga ako.

hindi talaga pumunta sila janine.

pero sinabi niya sa akin na pupunta.

PROMISE DAW.

ewan ko ba.

yun ang ayaw ko sa lahat eh.

nakacompromiso na eh.

tapos babawiin din sa huli.

rawr.

hay.

wala pa akong regalo kay ac.

bukas na lang ako bibili.

hindi rin sumama yung bata na yun.

nakakafrustrate talaga.

babawi daw siya.

ang dami nagabi sa akin ng katagang yun.

'babawi ako.'

sana nga talaga.

ayoko na magbirthday.

waa.

bukas dalawang taon na ang ek pipz.

buo pa ba kami?

hindi na rin eh.

ang dami na kasing mga bagay na nagbago.

sana talaga maibalik yung dati.

waa.

puro nanaman sana mga kataga ko dito.

ewan ko ba.

Lord tulungan niyo po ako.

ayoko ko pong mag-graduate na may mga hinanakit sa ibang tao.

gusto kong maayos lahat ng mga gusot ng buhay ko.

kaya dapat nagplaplantsya na ako ngayon.

huwaw.

bigat non eh.

hehe.

cie.

yun muna sa ngayon.

paalam.

sa susunod uli.

ayoko na talaga

2006-09-07T19:52:00.000+08:00

ang pangit ng araw na toh. kasi nung umaga, andoon na ako sa gate tapos naalala ko na naiwanan ko pala ung pamasahe ko, bumalik ako, buti na lang hindi pa ako nakakalayo! so medyo sign na yun na may pangit na mangyayari. tapos sa tle, ginamit kasi ng roentgen at einstein yung flour namin. sabi ni maica ng roentgen papalitan daw nila yung flour namin, isang box pa daw. yung pinalit na flour nakaplastic lang. so medyo okay lang kami, akala namin sinalin lang, nung inamoy namin. ang baho! baka low class ng daw un sabi ni mam. sobrang nag-flare up nanaman yung emotions ko sa roentgen. sabi ni mam quintal wag daw gamitin. tapos, sila jessica matibag kasi yung humiram ng flour namin sa einstein, sabi babayaran na lang daw nila. eh hindi naman pwede un, kasi nga wala nga kaming flour, eh mabaho nga yung flour na bigay ng roentgen. so sabi namin palitan nila, kahit sa ibang group ng einstein. so nagbigay sila ng flour. buti na lang. tapos yung araw ng katangahan effect. wala lang, nasaktan lang ako. eh kasi naman noh, tao lang, nagkakamali. so bad trip na ako, baka bad vibes na rin kasi ilang days na akong senti mode.

hay nako. ang drama nanaman ng mundo ko.. birthday ko na bukas. yehey? ewan ko ba. may sakit pa ako. ayoko na talaga. nag pa birthday bash ako kanina sa cat.. okay lang, masaya. sobrang wet-look na ako kanina. ang lamig pa nung softdrinks, pero nakaganti din naman ako sa kanila eh. ice cream! umuwi na din ako pagkatapos, sobrang basa ko, wala akong extra skirt na dala. tyka masama nga pakiramdam ko, kaya un. sinundo ako nila mama, sabi niya ayos na daw yung venue ng birthday ko, pinakita niya pa nga sa akin yung menu para bukas.. hay.

ayoko na talaga. akala ko magiging okay na lahat sa birthday ko, hindi pala. nakaasar talaga. hindi kasi pupunta sila janine. or hindi sila sure, basta ganon. nakakafrustrate talaga. medyo okay na kasi ako sa mga iba kong problema, kaso yung mga tao pang sobrang close sa akin yung mga taong nagpapaiyak sa akin ngayon.

HINDI KO INEXPECT NA SILA PA ANG DAHILAN NG AKING KALUNGKUTAN, SOBRANG NASAKTAN AKO.

si janine nakikita ko yung effort niya, kinukulit niya ako. feeling ko ang harsh ko nga sa kanya eh. yun kasi ang nararamdaman ko, naiinis ako. pero yung mga ibang tao, parang wala lang.. ang sakit talaga, hindi ko talaga maiiwasan mag tampo. hay. ewan ko ba.

ang sakit-sakit talaga. binati pa ako ng daddy ko kanina ng advance happy birthday. hinug niya pa ako, tapos kiniss niya ako sa forehead, hay. hindi ko nalang pinakita na naiiyak na ako. tapos marami pang ibang tao ang bumati, si tita lisa, ate sammie, si jerone, si miyo at marami pang iba. daddy kasi eh, ayoko na umiyak. hay. ayoko na mag-birthday.pwede bang forever thursday na lang. sana tumigil ang oras. nasasaktan lang talaga ako kay na janine.. kasi naman noh, gusto ko lang naman sila sumama, sobrang simple lang naman noh non eh. last year na toh, sana naman pagbigyan nila ako. ang birthday ko isang beses lang sa isang taon. tapos hindi pa nila magawang sumama. ewan ko ba kung may lakad silang iba o hindi sila pinayagan o ayaw lang nila sumama dahil nahihiya sila sa mga ibang taong mga kasama. hay. sumama lang sila, sobrang contented na ako.

SUMAMA LANG, MASAYA NA TALAGA AKO. KAHIT WALA PANG REGALO, MAKITA KO LANG ANG MGA TAONG MALAPIT SA PUSO KO NA MAGKAKASAMA, MASAYA NA TALAGA AKO.

nakakainis, si daddy kasi eh.. ayoko na umiyak, pagod na ako, diba dapat masaya ako? hindi pa tuloy ung plano namin ni jerone bukas, baka. Lord, pagsubok po ba ito? ayoko na talaga. Mama Mary tulungan niyo po ako.

sobrang excited pa naman ako, sasayaw kasi sila casey bukas, tapos kakanta si erson. tapos dapat tuloy ung plano namin ni jerone, un pala. hay. i really hope that everything would be okay. sana talaga. puro na lang ako sana. diba 'sana' ang pinakamasakit na kataga? sinabi yun ni luigi don sa full house eh. ang korny ko. hay.

im bak

2006-08-31T21:50:00.000+08:00

huwaw.

ilang bilyong taon na ba ang nakakalipas?!

grabe..

sobrang tagal na ah..

pau na update ko na!

pasyensya na kung sobrang tagal ah.

gc-modeness na kasi ang mga tao.

bug-bug na sa mga gawaing pang-eskwela.

hindi ko na nga rin binubuksan yung friendster ko.

hindi ko na kasi makita ang value ng friendster.

pati ng cellphone.

baka pati na rin ng blog?

para kasing material things lang lahat eh.

ang drama?

anyways,

bulok na rin tong layout.

kailan ko kaya mapapalitan?

pagkatapos ng ilang millenia?

tama ba spelling?

hay.

un.

maraming nangyari.

malapit na birhtday ko!

libre niyo ko!

hindi na ako mag-ek.

bakit?

aba'y malay.

kapos sa budget?

tinutopak ako eh.

hehe.

anyways,

medyo okay na ako sa mga problema ko.

sana talaga tuloy-tuloy na toh.

hay.

ang ganda ng sabayan namin!

wala lang kahit may isyu doon, masaya pa rin ako.

hindi ko maitatangi na medyo masama ang loob ko nung una.

hindi un maiiwasan!

pero okay na ako.

masaya ang sabayan namin.

bonding ng moseley!!

ang saya talaga.

adik na ako sa chant ni darren!

dine-rive niya un sa kanta na 'buttons' ng pussycat dolls!

oh diba?

asitg!

ha ha ha ha!

ang ganda pa ng tambol ni clem at et!

adik talaga!

group effort kasi un.

pinuhunan ng pawis, luha't dugong mahal!

basta,

maganda lahat ng sabayan..

ng fourth year!

hehe.

adik na rin ako sa chant ng lawrence.

adik kasi mga tao don eh.

ibang topic naman.

sana magkita na kami ni miyo.

ang mahal kong bestfriend.

sana talaga.

buti nalang mabait ang kanyang love.

hehe.

jerone, yung secret natin!

hehe.

ang saya talaga.

'ANYTHING THAT MAKES ME LESS THAN ME IS NOT FOR ME'

yan ang bago kong motto sa buhay.

alam ni vanir kung bakit.

hindi ako malungkot, nasaktan lang ako.

pero hindi ko naman kawalan yun.

kaya dapat maging masaya tayong lahat.

hehe

sana maging okay na ang lahat.

walang imposible kay God!

yan muna sa ngayon.

.baLik eskweLa.

2006-06-08T18:57:00.000+08:00

haii. four days na akong forth year! hehehe. hanggang ngayon hindi pa rin naman masyadong nagsisink-in sa akin eh. hindi ko pa feel. masaya naman sa section ko. moseley ako!! marami kasing dalton. kasama ko si jessa at si dazzle.

natutuwa ako kasi medyo okay yung math, yun kasi ang weakness ko. masaya yung ibang subjects lalo na yung filipino. kahapon nga nag higa-higa effect pa kami. hehehe. ang kulit ni sir bautista!! medyo okay din ang english. akala ko talaga mataray si mam erencio. na-trauma lang talaga ako sa english last year. adchem medyo okay din. ang kulit nga nila laurence eh, tawa ng tawa!! hindi ko na sasabihin kung bakit. basta yung under kay mam francisco alam na nila yun. mapeh medyo okay din si mam san jose. medyo naasar lang kami kasi dahil sakanya naging 9-10am na yung lucnh namin from 10-11am. bakit ba kami lagi dapat mag-adjust?! pati yung sa newton, sabay kami ng english, tapos kami yung kailangan lumipat, unfair! tapos ayoko din ng cat!! pero walang magagawa, requirement eh. haii. medyo bwisit yung library period, kung wala yun maaga labas namin, hindi 6pm. pero masaya kasi maraming teacher x!! sino kaya siya?! masaya ang french!! nakakatuwa. kahit kung anu-ano sinasabi namin. nakakatuwa talaga!! favorite subject ko yun!! sana maging ok ang section moseley.

medyo may confidence na ako na may chance kami sa mga contest (e.g. sabayan, speech choir) kasi anjan si laurence!! hehehe. sana parang dalton uli, yung parang grandslam. sana talaga. excited na ako.

ciecie. hanggang dito muna. hindi ko na nga yata maa-updatetoh masyado kasi magiging gc mode na! hehehe.

My Torniquet

Evanescence

I tried to kill the pain

But only brought more

(So much more)

I'm dying

And I'm pouring

crimson regret and betrayal

I'm dying

Praying

Bleeding

Screaming

Am I too lost to be saved

Am I too lost

My God! My Tourniquet

Return to me salvation

My God! My Tourniquet

Return to me salvation

Do you remember me

Lost for so long

Will you be on the other side

Will you forgive me

I'm dying

Praying

Bleeding

Screaming

Am I too lost to be saved

Am I too lost

My God! My Tourniquet

Return to me salvation

My God! My Tourniquet

Return to me salvation

(Return to me salvation)

(I want to DIE!)

My God! My Tourniquet

Return to me salvation

My God! My Tourniquet

Return to me salvation

My wounds cry for the grave

My soul cries, for deliverance

Will I be denied

Christ! Tourniquet! My suicide.

.ang Lapit na ng pasukan.

2006-05-30T09:53:00.000+08:00

nasasabik sa unang araw ng eskwela.. haii. isa yan sa mga linya ng kantang first day hi ng kamikazee. pero ako, hindi ko alam kung talagang nasasabik nga ako sa unang araw ng eskwela. nakakatamad kasi, parang ang kulang pa ng bakasyon. sobrang aga kaya ng pasukan namin, next week na! tapos sobrang late naman matapos. haii. wala akong magagawa. isang taon na lang naman eh, buhay college na! haii. ang bilis ng panahon noh. parang kahapon lang eh 1st year pa lang ako, ngayon 4th year na! parang ayaw ko pa magtapos ng haiskul. hehehe.

maiba naman yung topic. birthday ngayon ni booyah! (itoy) 9 years old na siya. hehehe. ang bilis ng panahon. hindi magtatagal maaabutan na ako non, oh baka kaya maging mas matangkad pa yun sa akin! hehehe. buti nga hindi pa tumatawag si nica (yung classmate niya n sobrang obsessed sa kanya). grabe kaya yung bata na yun. nung isang beses, inaya niya si booyah na pumunta sa e.k. tapos tinanong ni booyah kung sinu-sino daw yung mga kasama na mga classmates din nila. ang sabi ni nica, silang dalawa lang daw! oh diba sosyal! sabi ni booyah magpapaalam daw muna siya kay mama kasi ayaw naman niya talaga kay nica tyka sinabi niya na pag sumama lang daw si mik-mik (yung isa nilang classmate) saka lang daw siya sasama. tapos biglang nag-text kagad si nica na si booyah na lang daw ang mag-text/tawag kay mik-mik kasi hindi daw niya alam yung contact number ni mik-mik, may kasama pa yung please na naka-all caps. hehehe. in other words, gusto niya lang talaga sumama si booyah. pero hindi pa dun nagtatapos yun, nag-text siya ulit kay booyah kung ano yung mga dapat dalhin e.g. jacket, extra t-shirts etc. tapos sinabi niya na siya na lang daw ang magsusundo kay booyah sa bahay. sosyal na eh. hehehe. buti na lang hindi pinayagan ni mama si booyah. the moment na na-text yun ni booyah kay nica, tumawag kaagad sa phone at sinabi niya na hindi na daw magiging masaya. obsessed talaga! hehehe.

iba naman uli. wala kaming katulong! nag-bakasyon sila. medyo nakakapagod kasi yung dalawa kong kapatid, namely casey and codei, napaka-tamad! as in bilang ng bilang ng mga nagawa na nila. madalas nakahilata lang sa hagaan. parang mga donya na ayaw magtrabaho. syempre kailangan may division of labor kami noh. kaya nga lagi kaming nagaaway. kung makapagsalita pa sa akin akala maid nila ako. haii. nakakapikon kaya! grrr. eh bibili kami ng bagong kotse, kung di chevrolet, ford everest oh kaya kia sorento. kaya kailangan mag-tipid kasi mag-loloan lang sila daddy sa bangko. syempre pag ganon medyo malaki ang ammortization (tama ba spelling?) rate. tapos nagagalit sila casey kasi ayaw niya magtipid kasi mawawalan daw siya ng social life. as if! ang arte-arte talaga niya! nakakairita! haii. pag pasyensyahan ko na lang daw sabi ni mama. sana talaga mamult ang mga mata ni casey at ni codei.

ciecie. alis muna ako. magwawalis pa ako. babushka!

happy 9th birthday booyah! yabku ikaw!! >'',<

.peechures.

2006-05-22T16:37:00.000+08:00

eto yung mga pictures namin sa batangas. hehehe. mga kakulitan lang. bangag mode.

.ang tagaL na.

2006-05-20T17:10:00.000+08:00

waa. ang tagal-tagal na bago ko uli na-update tong blog ko. napaka busy kasi sa upcat. tapos yung vacation thingy pa. haii. ang daming nangyari.

sobrang saya ng vacation namin sa evercrest. napag-swimming na rin ako sa wakas. hehehe. ang saya. nakapag-bonding ako sa mga kapatid ko. kung san-san kami napunta. ang ganda nung church na napuntahan namin, nasa isang hill siya. ang ganda talaga. (post ko yung pi pag may time ako) sabi nga araw-araw may kinakasal don. gusto ko don din ako ikasal. wushu! pero hindi maganda lahat ng nangyari, nawala yung cross na necklace ni codei na ruby! sobrang yun yung bad part ng trip. kasi iniwan ba naman sa hotel, kaya buong administration ng evercrest ay nabulabog. hehehe. lesson learned, keep your valuables attended. tama ba yung grammar? hehehe

yun, sobrang busy sa upcat. simula nung may 2 yun, buti na lang last day na namin kahapon. nakakaantok. medyo masaya kasi napag-bonding uli kami ng kababata ko na si lara. masaya, nan-tritrip kami sa mga tao. lalo na yung classmate namin na mukhang kapre na sobrang yabang. ang sama namin noh. hehehe. nakakatuwa yung teacher namin sa math, si sir alecci. bata pa siya, taga uplb siya. sayang nga lang at math ang forte niya, ayoko ng math eh. sobrang joke-tim naman palagi pag si sir tessier, taga uplb din. puro joke! kung anu-ano, pati baso nagawan niya ng joke. pero magaling siya. medyo may edge nga ako sa mga classmates ko don kasi may physics na ako simula nung 2nd year eh. hehehe. wala lang. tapos yung teacher sa filipino, adik! hindi ko nakuha yung pangalan eh. basta adik siya, talinhaga! tapos yung teacher sa bio, hindi ko rin alam yung name niya, mabait siya, galing magturo. si ms. selena yung the best! bait na sobrang galing pa mag-turo. astig yung english accent niya! hehehe.

haii. sobrang lapit na ng school. 2 weeks na lang ata. hehehe. medyo excited ako na hindi. ewan. hindi ko pa rin ma-feel na malapit na ako mag-college. sabi nga ng daddy ko medyo immature pa ako kasi nakikigpag-away pa ako sa ma kapatid ko eh. haii. malapit na nga ako mag-16 pero hindi ko pa feel. hehehe.

cie. hanggang dito muna. minamadali na ako ng daddy ko eh. babushka!

.evercrest.

2006-04-26T08:46:00.000+08:00

haii. andito ako ngayon sa condo. waa. walang animax dito! dapat makauwi kami ng maaga para makapanuod kami ni itoy ng detective conan. hehehe. ang babaw ko noh. haii. wala pang axn, kaya medyo walag kwenta yung tv.

so yun, dapat ginagawa ko ngayon yung brochure nila casey para sa southside hip hop academy. medyo tinatamad pa ako, pero kailangan ko gawin yun eh, may bayad yun! hehehe. sana maging successful talaga yun. uy punta kayo sa opening ha. may 1. alam ko na yung complete address niya. hehehe 3rd floor, jonver building, (across shakey's) presidential ave., bf homes paranaque. pasyensya kasi walang enye dito. kasalanan ng keyboard! hehehe. i-popost ko na lang yung mga ibang details ng grand opening dito.

waa. walang magawa. excited na akong pumunta ng evercrest ngayong friday. kaso nga lang medyo parang ayaw ko na rin. kasi isasama ng daddy ko yung tita ko at yung family niya. hindi naman sa ayaw ko sila kasama, makakawawa lang kasi si mama. ganito kasi yun, yung pagpunta namin don sa evercrest (hotel/resort) all-expense paid trip yun. galing kay atty. ace pacheco, kaibigan ni mama. eh parang ang awkward naman diba, si mama yung inimbitahan don tapos magdadala pa kami ng iba. edi syempre si tito ace din yung sagot don. eh si daddy medyo makapal din ang mukha (ang bad ko). eh pero totoo naman kasi. hindi niya sinasabi pag si mama yung parang may dahilan kung bakit kami pumunta don or kung bakit kami nililibre. sasabihin niya sa tita ko na 'sige, ok lang yan, order pa kayo! libre lang yan.'

kasi dati nung pumunta kami don, sobrang umaabuso na si daddy. parang order siya ng order ng food sa room service. tapos ayaw niya pa kami lumabas ng hotel, don na lang daw kami kumain kasi libre daw. ang sabi naman namin nila mama, hindi naman porke libre yun dapat na kaming umabuso. kasi yung 'libre' na yun kaltas yun sa attorney's fees ni tito ace. kasi parang may kaso sa rtc-manila yung kliyente ni tito ace. eh si mama yung clerk-of-court don, so parang pa-impress effect yung pag punta namin don. para mabilis malakad yung kaso.. tapos si mr. go, yung kliyente ni tito ace, siya yung may ari ng ever gotesco, yung lupa don inuupahan lang nila. parang may contract sila na 25 years ata. tapos parang gusto ni mr. go na ipa-extend pa ata ng ng another 25 years yung contract. eh yung may ari ng lupa na yun kliyente ni daddy. si mr. zuzwarigi (tama ba yung spelling?). so parang pa-impress effect na rin yun kay daddy.

pero para sa akin hindi pa rin tamang reason para umabuso eh. haii. naiinis lang talaga ako. kasi tingnan mo, kada kain namin don halos 5k yung bill. tapos 3-4 days kami don. sabihin na natin na breakfast, lunch at dinner don kami kakain sa whole stay namin don. 12 times na kain yun, hindi pa kasali don kung matopakan mag midnight snack ng mga kapatid ko. oh magkuno na yun, 60k na ata yun, eh paano kung sumama pa yung tita ko. edi parang ganon din yung gastos sa kanila, hindi pa kasali yung room don. syempre dapat iba yung room nila sa amin diba. waa. kawawa si tito ace. kawawa si mama. haii. sana lang talaga wag na sumama sila tita. please.

.baLik sibiLisasyon.

2006-04-20T10:06:00.000+08:00

after 48 years, nakabalik na rin ako sa sibilisasyon! yehey! hehehe. ang tagal na kaya! sa wakas ma-uupdate ko na tong blog ko. salamat nga pala sa mga bagong tag.

so yun, summer na. ang boring kaya. walang magawa sa buhay. nakatunganga. 3 libro na yung nababasa ko. una yung, wait, nakalimutan ko na yung title! ang tanga ko. hehehe. pangalawa yung the romanov prophecy.ang ganda niya! ang tagal ko na kayang gustong basahin yun, nag pa-reserve pa kami sa powerbooks dahil sobrang wala na silang stock kasi maraming bumibili. sabi nung book may nag survive daw na true bloodline heir ni nicholas II. ewan ko kung totoo yun, hindi ko kasi binasa yung writer's note don sa may bandang huli. wala lang naaliw lang ako. yung pangatlong book yung the templar legacy. si steve berry yung author, siya din yung author ng the romanov prophecy. maganda din siya, medyo ginagawa niya yung style ni dan brown. sabi daw hindi daw nag resurrect (tama ba spelling? hehehe.) si Christ nung third day. basta basahin niyo, ang ganda. yung sunod na mga libro na gusto ko bilhin yung amber room tyka yung the third secret. si steve berry ulit yung author noon. hehehe

sabi ni mama pupunta daw kami sa nagsugbu, batangas ngayong friday. hehehe. ang saya! makakapag-swimming na rin ako. hehehe.

nga pala, may bagong dance school na tinayo yung mga kapatid ko (casey at codei) ang pangalan ay southside hip-hop academy. punta kayo sa opening, sa may 1. sa bf, phase 1. yung street niya malapit sa tropical hut. president's avenue ata yun eh. kalimutan ko na. hehehe. yung building niya kapareho ng red ribbon, 3rd floor. katapat ng shakey's. may mga pupuntang celebritity rappers, proffesional b-boys and b-girls. yun. punta kayo ah!

ciecie. hanggang dito na lang. babushka!

.watta day.

2006-03-30T17:49:00.000+08:00

haiiz. sobrang daming nangyari ngayong araw na toh. una, nag-commute lang ako papunta ng school. wala lang. iba lang.

tapos nung flag cem na, recognition day pala. ang daming eklat. drama effect kaya ako kasi nga hindi ako naka-apply sa star awards tapos hindi pa pala kami mag-peperform ng indian music. nakakaasar talaga! nagpadala pa ako ng sandamakmak na malong tapos hindi din naman gagamitin. waa. bastos talaga.

tapos pumunta sila mama sa school dahil nga don sa mga malong (sila yung nagdala). sobrang hindi ko mapigilan umiyak kasi nga hindi ako napasali sa star awards. nagalit si mama. kasi naman noh, wala talagang nagsabi sa amin. sinabi lang ni mam calamiong sa amin nung closed na yung pag-submit ng entries. waa. so yun, usap effect sila don sa guidance tapos pinayagan naman na mahabol yung mga entries ko at ng buong ptol. sobrang tuwa effect ako kasi dahil sa daddy ko special yung ptol.

nakakainis pa. kasi parang nagalit si mam parcon kasi nga late na yung entries namin. sermon effect. tapos sinabi pa ni wilmark at janine hindi naman sila nag-iinsist na ma-accept yung entries nila. naasar talaga ako lalo ng sinabi nila na parang nadamay lang sila. sobrang parinig effect talaga ako. tapos pinatawag ako sa office ni mam herson, sobrang takot ko talaga. malay ko ba kung anong sasabihin sa akin diba? tapos andoon pa sila mama at daddy. sobrang kaba effect talaga, binigay yung certificate. wala lang tuwa lang ako. tapos tinawag ko sila wilmark at janine, sinabi ko ibibigay na yung certificate nila dahil nga damay sila. so yun, wala lang. feeling ko nakabawi ako. hehe. ang bad ko.

nakakainis nga lang kasi yung ibang ptol hindi yata naihabol. haii. tapos kumain kami ni janine, joana at et sa kfc. pumunta sila joana dito sa condo para kunin yung cd ni robert. tapos nag-sayaw effect kami. ang galing nga kasi naalala pa namin yung steps ng gasolina. ang sad nga lang kasi yung sarili naming likha na steps ng choopeta hindi na namin naalala.

anyways, nexy year talaga. papakyawin ko lahat ng awards. mangunguna pa ako sa star awards! joke! basta, dapat taas lahat ng grades, para honor diba! hehe. ciecie. nakakatamad na eh.

.ewan ku.

2006-03-29T21:12:00.001+08:00

akala ko kasi hindi na ako magiging haggard effect ngayong clearance. i was so wrong pala. sobrang haggard ko. parang binugbog yung katawan ko. waa.

haii. ang dami-daming ginawa ngeon. sobrang linis effect kami sa classroom naming ubod ng dumi. nag-shorts effect kami ng girls nung nag-lilinis ng floor. feeling ko tuloy sobrang baho ko na. thanks to abbey pinahiram niya ako ng t-shirt ng tasmanian devil. so yun. tapos nalaman ko na may chorva pala ang ymca sa april 09. sobrang tanga ko, pumirma ako kagad don sa paper. hindi pa nga ako nag papaalam sa daddy ko. haii. baka magalit effect nanaman si kuya randolph sa akin. masyado yata ako nawindang. nasobrahan ata sa rugby. hehe.

pagkatapos ng mga linis chorva. soundtrip na lang kami ni abbey. tyka nag-gala sa masci nila ayka. ang kulit nga eh, nabigay niya na yung t-shirt kay arao. tapos may limos effect pa sila donald at arao. binigayan namin ng P20. so yun. tapos nung pagtaas namin, wala na yung mga ptol. buti na lang andiyan si kalen na certified ptol na rin. sinabi niya sa akin na nasa phillips room daw yung mga ptol. pag bukas ko ng pinto. sigawan sila lahat. sinasabi nila tumingin daw ako sa tv. pag tingin ko, puro dugo! yak! eh kisophobic pa naman ako. so takip effect na lang ako. tapos sinabi ni ma'am coco na wag na lang daw ako manuod. i love you ma'am. tuwa ako don ah. ang bait ni ma'am coco.

tapos yun, nag-soundtrip uli kami ni abbey. tapos may limos effect kami. ako yung kakanta, si abbey yung nag-gigitara. ang galing nga kasi nakakuha kami ng P20. ang saya. abbey bukas limos effect uli tayo ah. tapos nalaman namin na mag-peperform kami bukas. naiinis lang ako sa mga tao. alam ko naman maraming may malong eh. siguro ayaw lang nilang mag paghiram. tamad na magdala. siyempre last day na eh. lahat na ng tao tamad. salamat na lang ng marami sa mga taong pinagtanungan ko.

tapos medyo maaga ako umuwi ngayon. ang saya nga nung uwian eh. nakita ko yung keychain. wala lang. tuwa lang ako.

sa kasalukuyan nag-buburn ako ng mga cd. nakakaasar nga yung drive-d kasi ang bagal niya mabasa. kailangan kung pang sirain yung f5 (refresh button) para lang mabasa uli. hay. eh kasi naman yung mga tao ang bagal mag bigay ng listahan eh. (ehem ac matamaan ka, hehe) sana lang matapos ko siya lahat.

speaking of ac. naiinis ako. kasi naman noh. ang mali lang talaga. at ang mali din ng ginagawa ko. eto nanaman ako. linagay/sinasabi kung saan-saan/kinikanino imbis na sabihin don sa tao. hay. basta, shut-up muna ako. ayoko na mawalan ng taong pinapahalagaan. huwaw. drama effect daw. ciecie.

.ang ganda ng maLayan high schooL of science.

2006-03-27T15:09:00.000+08:00

wala lang. trip ko lang ilagay yung pic namin nila ayka nung sci-camp. ang cute kasi eh. kakatuwa lang.

anyways, nag-punta na kami kanina sa bagong school ni codei. yung malayan high school of science. wala lang. na-amaza lang ako. ang ganda kasi eh. tapos ang laki-laki pa. ang ganda pa ng mga facilities nila. ang hi-tech kaya! tapos air-con pa lahat. tapos may unlimited internet surfing pa sila! kakaingit nga eh. parang gusto ko na nga don mag-school. hekhek ;p

haii. speaking of school. hanggang march 31 na lang kami. ang sad. ang gulo ko talaga. sabi ko dati ayoko na hanggang april 07 kami. pero ngayon na hanggang 31 na lang kami, parang ang sad. ewan ko. feeling ko kasi ayoko pa matapos tong school year na toh. kasi naman noh, fourth year na kaya ako next year! huwaw. hindi kapani-paniwala. ang bilis ng panahon. parang kahapon lang first year pa lang ako. pero ngayon, mag-fofourth year na pala ako.

nagpapasalamat ako ng lubos sa lahat ng tao na naging bahagi ng buhay ko ngayon. sisimulan kong i-acknowledge sila.

janine grande - haii. ang katuwang ko sa lahat ng mga kalokohan ko. kahit lagi niya akong kaladkad effect sa lahat ng mga ka-chuvahan namin. totoong kaibigan. kasama sa tuwa't lungkot. mahal kong tunay.
katrina marijyke patricia palamario - ang boo ko. haii. makulit tong bata na toh. most of the time hindi siya naiintindihan ng mga tao. pero mahal ko toh. sa sosyal na beggarz parang kami ung laging tugma. ngayong taon ko palang toh nakikilala, pero feel ko ang lalim na.
janine sotomil - ang mami ko. labs ko toh. madaming ka-chuvahan sa buhay. tunay na babae. adik sa pink! kala niyo lang tahimik toh. excuse me po, maingay po siya. hekhek ;p matatakbuhan mo pag ikaw ay may dinadamdam.
zheanne kyle ganancial - ang aking mahal na dadi. akala mo isang tunay na malalim na tao. lagi kaming nag-tutugma. parang pareho ng iniisip. kaya nagkakaintindihan kami. aztheg toh kasama. saya pag-soundtrip. ang lagi nyong tatandaan ay, 'even kyle is not perfect'. hekhek ;p
nephele fabiola kirong - ang yum-yum ko. mabait talaga. kahit hindi na kami mag-kaklase, hindi pa rin nagbabago. mapapagkatiwalaan. labs ko toh.
angelo carlo bongat - ang bata. kaibigan ko since first year. alam nito lahat. lahat ng mga ka-chuvahan ko. syempre siya ang dadi ko at si neph yung mami. hekhek ;p
joana marie frias - daming kalokohan. ngayon na alam ko na ang katotohanan, alam ko na ako'y nagkamali. siya ang nag-pauso ng katagang 'alam niyo ba? -- na?' sa mga ptol. ang galing sumayaw. aztheg.
mary abigail otilano - kasapi sa cha-ah-la. parang lil'sis ko na din. kahit ang tangkad-tangkad niya sa akin. hindi naman halata diba? hekhel ;p mahal ko yan. sarap kasama sa soundtrip, siya mag-guitara, ako daw yung kakanta effect. hekhek ;p
ralph anthony geronimo - hay. hindi ko na toh nakakausap ng maayos ngayon. dahil nga don sa chuva ng ymca. haii. ewan ko. sana maging ok na lahat. sana ralph ikaw pa rin ang dadi ko. basta sorry na lang sa lahat-lahat. ayoko lang mawala yung friendship. nakakapanghinayang eh. hay. drama effect.
ruth ann cabria - wala lang. labs ko si ruth. sarap kasama. kahit brutal siya kay christopher. ang dakilang kong tagapagturo sa trigo! hekhek ;p bait sobra. ang cute niya kasi para siyang bata, ang dali umiyak. hehe.
christopher john angkico - kahit lagi kong inaaway, labs ko parin toh. talino! kahit medyo tatamad-tamad na ngayon.
kalenina nathalia agcaoili - hay. nakakasundo talaga kami nito. lalo na sa mga bagay na kinakainisan namin. hehe. paano ba naman kasi, napa-feeling ni *toot* hehe.
karen roselle perez - ayen. syempre dapat katambal na yung word na cute. hekhek ;p baet toh sobra. god-fearing na bata. she may be small, pero wag kayo, sobrang terrible nito. hindi na nga lang kami nakakapagusap ngayon. haii. sana maging okay na lahat-lahat.
frances melissa cielo - haii. si cielo. miss ko na toh sobra. tagal ko nang hindi nakakasama. mahal ko toh sobra. parang ate ko toh. kahit mas bata siya sa akin.
laarni grace pangilinan - laarni! takot toh keh barney at sa mga clowns. sarap kasama. lalo na sa laughtrip. ang luscious laarni ng daltonyte club. mahal ko talaga.

yan ang mga tao. salamat sa inyong lahat. mahal ko kayo

.daan Lng.

2006-03-27T10:40:00.000+08:00

haii.
wLa Lng.
daan Lng aku d2.
na.upd8 ku n rin sa wkas.
ang aking Lei.awt.!
yehey.
mbuhay aku.!
hekhek ;p
pau.!
heLp.!
nde aku mrunong ng tag.board.
tyka ung comment efek.
pau.!
ur mai serbyor.!
hekhek ;p
ciecie.
ppunta pa kme sa maLayan science haiskuL.
mag.eenroL c codei.
paaLam.

.ang daming nangyari.

2006-03-24T19:10:00.000+08:00

hay sa wakas. pagkatapos ng ilang dekadang pananahimik at paglayo sa pc. na-update ko na rin tong blog ko! yehey! mabuhay!

ang daming nangyari! hindi naman halata sa title noh? hehehe. anyways, yun nga, ang daming nangyari. una, bati na kami ni jyke.b0o.! yes. pagkatapos ng ilang buwan hindi pag-uusap, bati na kami. un. ang saya lang. kasi parang nung wala siya, wala akong kakampi. syempre si janine at janine (get's niyo?) ang laging nag-kakaintindihan. si jyke lang talaga yung parang tugma kami lagi. ung parang levelling! hehehe. na-miss ko talaga siya. hehe. ilang monthsary din un. hehe. basta ayoko na ng away. dapat happy na lahat. hehe. drama. wala lang.

next, nalabas ko na yung sama ng loob ko kay cean. cean wag ka maingay ha! wala lang. parang feel ko nakahinga na ako. ang saya lang. sarap ng feeling pag na air out mo na yung mga bagay na dinadamdam mo.

hay. ang daming kailangan ipasa. buti na lang medyo ukiuki na ako. hay. medyo pwede na akong matulog ng maaga. para naman hindi laging haggard-effect ang drama ko.

ngayon, bumili ako ng damit. ang saya. kasama ko si janine. pants, blouse tyka flip-flops. wala lang. ang cute. sumakit nga ng todo yung mga binti namin eh. kasi nag-hanap pa ako nung katulad ng body bag kong galing thailand. nasira kasi. eh wala kaming nahanap. tapos may nakita akong addidas na store. tapos naalala ko yung pabango ni nikko na addidas game spirit na sobrang bango talaga. yung tipong levelling na. gusto pa ngang arborin ni ralph yun nung ymca eh. hehehe. speaking of ymca, hindi ako sumama don sa jug-jug nila kanina. (tamang bang jug-jug yung tawag?) feel ko tuloy ang sama ko. kasi nga sabi ni kuya randolph baka daw sa bahay daw namin ganapin ung farewell chorva. hay.

anyways, medyo na guilty nga ako kasi parang nag-sinungaling ako sa daddy ko na parang hindi. ang gulo noh? kasi hiningi ko yung clothing allowance ko. eh si jyke hindi pa kompleto yung bayad don sa t-shirts niya, so parang abono-effect muna ako. wala lang. i feel bad. kasi feeling ko ang bad ko sa daddy ko. yung parang argh. ewan. hindi ko ma-explain. basta last time na talaga toh promise.

.unbeLievabLe.

2006-03-14T07:47:00.001+08:00

"Unbelievable"
Craig David

Always said I would know where to find love,
Always thought I'd be ready and strong enough,
But some times I just felt I could give up.
But you came and changed my whole world now,
I'm somewhere I've never been before.
Now I see, what love means.

[Chorus]
It's so unbelievable,
And I don't want to let it go,
Something so beautiful,
Flowing down like a waterfall.
I feel like you've always been,
Forever a part of me.
And it's so unbelievable to finally be in love,
Somewhere I'd never thought I'd be.

In my heart, in my head, it's so clear now,
Hold my hand you've got nothing to fear now,
I was lost and you've rescued me some how-
I'm alive, I'm in love you complete me,
And I've never been here before.
Now I see, what love means.

[Chorus]

When I think of what I have,
and this chance I nearly lost,
I cant help but break down, and cry.
Ohh yeah, break down and cry.

[Chorus]

Now I see, what love means

.no comment.

2006-03-09T15:43:00.000+08:00

hay naku. walang pasok ngayon. may practice dapat kami. eh hindi na lang ako pumunta kasi ayaw ng daddy ko. tyka kahit gusto ko pumunta wala akong pamasahe. hindi ako nakahingi kasi nga hindi nga ako pinayagan. tapos tumawag dito si janine, sabi niya pumunta daw ako. eh sabi ko wala nga akong pera. oo, may pera ako na sarili ko pero puro buo yun. walang barya. eh mag-tritricycle lang ako, baka sabihin nung tricycle driver sasakay na nga lang ako hindi pa nagdala ng barya. tapos yun, pinilit ako ni janine. sabi niya baka daw magalit daw si laurence sakin. eh sabi ko sa kanya, magagalit din naman si mama sa akin. kaya hindi ko na alam yung gagawin ko. sabi ko sa kanya na hindi na lang ako pupunta.

tapos yun. nanuod na lang ako ng vcd. tapos may biglang kumatok sa pinto namin. si janine. sabi niya bakit hindi pa daw ako naliligo. edi syempre wala na akong magagawa. andyan na siya diba, alanganaman paalisin ko pa siya at sabihin ko na hindi ako sasama. nakakahiya naman noh. kaya yun, naligo na ako at sumama. hindi ko nga masyadong feel yung damit ko kaya medyo nag-tatantrums pa ako.

pagdating namin sa may pearl nakita namin si joana, sabi niya tapos na yung practice. kaya yun, hindi na namin alam kung ano yung gagawin. pero sabi ni janine pag walang na kaming makitang mga ka-group namin, mag-rob na lang daw kami. oo naman ako. kaya pumunta na kami sa paco park para hanapin yung mga ibang ptol. edi syempre si janine todo hanap din kay mikhail. nakadalawang balik pa nga kami sa paco park para lang hanapin si mikhail eh.

tapos nung nagkita na sila. edi yun. nag-chuvahan na. tapos sumama si mikhail sa amin sa rob. nanuod kami ng the dark. syempre ang awkward ng feeling kasi feel ko pa-epal lang ako sa kanila. pero sige, ok na lang. pero parang naiinis talaga ako. hindi ko maintindihan. kasi ganito din yung nangyari kahapon. kasi nga diba tapos na yung tests, eh gusto manuod ni janine ng final destination 3 ulit kasi nga hindi namin natapos nung last kaming nanuod. kaya yun, nung papunta na kami ng rob nakasalubong namin si mikhail. edi yun. chuva-effect nanaman sila. tapos sinabi ko kay janine na uuwi na lang ako kasi epal lang ako sa kanila. tapos ayaw niya ako pauwiin. sige. sama ako. pero umabot na talaga don sa point na naasar na ako. kaya iniwanan ko sila. sabi ni janine hinabol pa daw nila ako. pero naiinis talaga ako. kagabi, nag-ol ako tapos pm niya ako. sabi niya sorry daw. kasi daw kaya ayaw niya daw ako pauwiin kasi daw baka daw sabihin ko daw na nakita niya lang daw si mikhail iniwan niya na daw ako. baka daw magalit effect ako. sabi ko hindi ako ganon ka babaw. sabi niya ako na nga daw yung sinasamahan niya. nung mga oras na yun, naisip ko na parang ang lumalabas ginagawan niya pa ako ng pabor. wala lang naiinis lang talaga ako. sana pinauwi na lang niya ako. hay. tapos yung kanina pa. alam ko naman na baka may pupuntahan pa sila ni mikhail eh. kaso nga lang hindi sila makapunta kasi nga andon ako. nakakainis lang talaga. eh kasi naman, at the first place ayoko naman talaga umalis ng bahay hindi lang dahil sinabi ng mama ko kasi pagod ako dahil sa tests. nahihiya lang talaga ako kay janine kasi diba. nag-effort siyang pumunta dito sa bahay namin tapos hindi ako sasama sa kanya. hay.

ewan ko ba sa sarili ko. pero ok na ang lahat. janine. hindi ako galit sayo ah. naiinis lang ako. alam ko na nararamdaman mo yun kanina. basta sorry na lang. gutom na din kasi ako. eh diba nga hindi pa ako kumakain. cie.

.dapat nag.aaraL aku ngeon.

2006-03-08T07:02:00.000+08:00

hay. nakakatamad. dapat nag-aaral ako ngayon. eh ano ang ginagawa ko? andito, nag-uupdate ng blog ko. tama ba naman yun? hehehe.

ang hirap ng test sa geom kahapon! nakakaiyak! tapos may i.a. pa! puro mga slope chuva at mga eklat pang iba. nakalimutan ko na kaya yun! geom lang yung ni-review ko. waa. sana makapasa ako. nakakainis. 35 na lang yung highest possible score ko. kasi alam ko naman na yung sa i.a. mali na yun lahat. hay naku.

salamat nga pala kay pau, naayos na niya yung template ko dito sa blog ko. yehey! i love you pau! naayos ko na din yung font, kasi nung una maliliit yung mga font, hindi mabasa. thank you talaga pau!

hay. nasabi ko na rin kay daddy yung mga iba kong problema. kahit papano gumaan na din yung loob ko. iyak-iyak nga ako ng iyak kahapon eh. hehehe. pero ok na lahat. sana tuloy-tuloy na toh.

ngayon na yung last day ng tests, last na ng mga paghihirap. hay. tapos clearance na. tapos bakasyon na. tapos 4th year na kami. parang ang bilis ng panahon. parang kailan lang nag-strustruggle pa ako mag fit-in sa environment ng masci. hay.

sana talaga maging ok na lahat-lahat. basta pray na lang tayo kay God.

.saya ng finaL destination 3.

2006-03-03T20:04:00.000+08:00

bakit ba may mga taong hindi mo maintindihan? yung biglal-bigla na lang magagalit. yung wala namang dahilan, wala ka namang ginagawang masama. mahirap yung mga taong ganon, pag hindi nasunod yung gusto magagalit sayo. wala naman sa lugar. yung mga ganoong tao, wala yung kawalan sa pagkatao mo. tyka kung alam mo naman talaga sa sarili mo na wala ka talagang ginawang masama, why should you feel guilty. ang masama pa don, sila na nga yung taong may atraso sayo, sila pa magagalit. pero sa totoo lang, may pinagsamahan din naman kami noh. minsan siya lang nakakaintindi sa akin. pero kung ganito na lang ng ganito. ewan ko. siguro magiging ok din ang lahat. pagdating ng tamang panahon. lahat ng mga sugat ay maghihilom din. it only takes times. oh diba? ang saya-saya!

hay. ano ba yan, hindi natuloy yung pag-canvas naming mga propsmens para sa noli namin. kasi ganito talaga yun, pagkatapos ng klase, ang usapan namin nila joli pupunta kami ng divisoria para nga mag-canvas, pero sinabi ko na kung pwede ba kumain muna kasi nga gutom na gutom na ako. eh sabi ni joana dapat daw pumunta na kasi baka traffic na daw mamaya. pero sabi na rin ni ruth kumain na lang muna kami tapos magkikita sa mcdo ng 3:30. tapos yun, kumain kami ni janine sa kfc, kasabay namin si jan at tim. tapos pumunta na kami sa mcdo pero wala pa don yung mga props, naghintay kami hanggang 4pm, pero wala pa rin. kaya sabi namin kay laurence kung pwede umuwi na lang kami. tapos yun, nag-aya si janine na mag-rob. edi yun, pumunta kami. kasi naman noh. tests na kaya. kaya kahit saglit na lang makapagsaya pa diba? nanuod kami ng final destination 3, pero hindi namin natapos kasi nga mag-gagabi na. natatakot pa akong mapagalitan ng mama at daddy ko. pero pag baba namin sa sinehan, ang liwa-liwanag pa. kaya yun, ang nag-drama effect na toh si janine. dapat daw nag-stay pa daw kami sa sinehan. eh sabi ko baka kasi wala ng tricycle sa likod ng pearl, kung mag-stastay pa kami, baka hindi na ako makauwi. wala pa naman akong cellphone. kaya yun, umuwi na kami ni janine. pero hanggang sa paglalakad papunta ng pearl, final destination 3 parin ang sinasabi niya. na-adik na ata talaga siya. hanggang sa ngayon, yun pa nga rin ang sinasabi niya eh. maganda naman talaga. medyo madugo nga lang. eh ako, kisophobic. takot po ako sa dugo. hehehe. kaya yun, don sa mga scenes na maraming dugo takip-effect na lang ako. hehehe. kaya yun, gusto nga talagang tapusin kaso nga lang natatakot talaga ako na baka hindi ako makauwi. baka masampal pa ako ng mama ko. pag nagka-dvd non bibili ako, tapos nuod tayo janine ha. hehehe.

.kanta ko ngeon.

2006-03-02T21:48:00.001+08:00

with a smile
eraserheads

lift yer head
baby don't be scared
of the things that could go wrong
along the way
you'll get by with a smile
u can't win at everything but u can try
and baby u don't have to worry
coz there ain't no need to hurry
no one ever said that there's no easy way
and when they're closing all their doors
and they don't want u anymore
this sounds funny but i'll say it anyway
girl i'll stay
through the bad times
even if i have to fetch u everyday
i'll get by if u smile
u can never be too happy in this life
coz in a world where everybody hates
a happy ending story
it's a wonder love can make the world go round
but don't let it bring u down
and turn ur face into a frown
u'll get along with a little prayer and a song
lift yer head
baby don't be scared
of the things that could go wrong along the way
we'll get by
with a smilen
ow it's time to kiss awaythose tears goodbye

.ewan.

2006-03-02T20:08:00.000+08:00

hay. andito na ako uli. naiinis talaga ako sa sarili ko. bakit ba kasi ako ganito? nakakainis talaga. hay. kasi naman, feeling ko lahat na lang ng weight ng mundo nasa akin na. lahat na lang ng problema nasa akin. sabihin mo, sigurado meron din ako non oh kaya naman nakakarelate ako.

siguro kung hindi ako nag-masci, hindi ko siguro ma-eexperience 'tong mga problema na toh. hindi naman sa ayaw ko sa masci, siguro kung hindi lang ako nag-masci mas marami pa akong achievements tyka honor student pa siguro ako. eh ngayon, sa masci parang wala na lang. ang dami-dami ko talagang mga pinagsisisihan sa buhay ko. kung talagang mababago ko lang lahat, uunahin ko don ang pagpasok ko sa masci. eh kasi naman, dahil lang talaga sa namatay kong lola kaya ako nag-masci. hindi ko talaga gusto. ayoko nga lumipat non eh. sobra yung iyak ko nung graduation. tagal ko nga maka-recover. may hang-over pa nga ata ako ngayon eh. dati, parang wala akong hirap. kahit hindi nga mag-aral. ang taas-taas ng mga grades ko. wala akong grade lower than 90. pero ngayon, makakuha na ng 90 and above, parang sobrang saya ko na. noon, parang normal lang yun. mababa pa nga yun eh, iiyak pa ako. sobrang g.c. ko non. pero ngayon, wala na ako. isa na akong malaking bazura. wala na akong kwenta. hay. tapos ang taas-taas pa ng expectation sa akin ng parents ako. masyado na sigurong nasanay kasi mula nung nursery hanggang elementary lagi akong gold medalist, eh ngayon, bazura na lang talaga ako. ang hirap -hirap kaya. siguro nga ganon lang yung gulong ng buhay, minsan nasa taas ka, minsan nasa baba ka. pero kailan kaya uli ito iikot para mapunta uli ako sa taas?

ang dami-dami kong iniisip. panganay ako, ang dami-daming responsibilidad sa buhay. nahihiya talaga ako sa mga magulang ko. kasi lagi pang sinasabi sa akin ng daddy ko lahat binibigay niya sa akin, sa amin magkakapatid. mga bagay na kailangan at pati na rin mga luho namin, kaya wala kaming dahilan na bigyan sila ng sama ng loob. hay. tapos lagi din nila sinasabi na dapat mag-open up kami sa kanila. eh iniisip ko baka yung problema ko mababaw lang, eh yung mga problema nila sobrang laki tapos dadagdagan ko pa ng kababawan ko. ang hirap-hirap kaya. tapos pag nagsasabi yung daddy ko kung gaano kami kagastos, parang feeling ko responsibilidad ko yun. sa akin lang yun sinasabi ng daddy ko. ang dami-dami ko kayang problema. yung tipong maluho daw masyado mga kapatid ko. minsan nga nagalit ako sa mga kapatid ko kasi nagpapabili ng jacket na tag-P2000. tama ba naman yun? eh isa, dalawang beses niya lang naman gagamitin yun. bakit ka bibibili ng ganon kamahal kung meron namang mas mura na parang ganon din. ang sabi lang ng mama ko, pera mo ba yung ginagastos.? waa. kung alam niya lang. lahat na lang iniisip ko. tinitipid ko na nga lagi yung sarili ko eh. hindi na nga ako bumibili ng mga damit at kung anu-ano pang luho. hindi ko na rin tinatangap yung cellphone na binibigay sa akin kasi dagdag gastos lang yun. ang hirap-hirap kaya. sobra. minsan gusto ko talagang umiyak. pero pinipigil ko lahat yun. nahihiya kasi ako sa mama at daddy ko. kung alam niyo lang talaga. hindi madali maging ako. pusta ko lang, hindi niyo kakayanin.

minsan naiisip ko na lang mag-suicide. pero pag naiisip ko yung perwisyo na maidudulot ko sa mga magulang ko. ayoko na lang. kahit parang yun na lang yung paraan para makatakas ako sa mga problema ko. ayoko ko kasi pahirapan mga magulang ko. sinusubukan kong magmukhang 'tough' para hindi nila malaman na mahina talaga ako. pero kung ako lang talaga, matagal na akong sumuko. ang dami-daming iniisip. puro problema. pasan ko lahat yun. yung mga kapatid ko. lahat-lahat. ako. ako. ako. ako. ginagawa ko na ang lahat-lahat, pero parang lahat ng efforts ko parang wala lang.

tapos lagi pa kami nag-aaway ng mama ko. kasi masyado daw ako spoiled kay daddy. eh parang si daddy na lang yung nakakaintindi sa akin, ipagkakait pa niya. ang hirap-hirap. lagi na lang niya ko sinisigawan, pero bakit si daddy kaya ng mahinahon lang? ayoko na talaga. ang dami-dami pa. pero sige na lang. sabi ni daddy maayos din yan. pero kung minsan napipikon na din ako eh. tapos parang bawal pa ako magkamali. pero pag mga kapatid ko, parang wala lang. sige nagkamali kayo. pag ako, sobra. parang nakapatay ng tao. tao din ako. masyado kasing mataas yung standards ng mga magulang ko. minsan feeling ko nalulunod na ako sa mga responsibilidad. mahal ko ang pamilya ko. pero minsan sobra na talaga. salamat na lang sa mga mga kaibigan ko na andiyan para sa akin, lalo ka na janine. kahit parang ang ikli pa lang ng time na nagkakilala tayo, ang lalim na. sana wag na kayong mawawala sa akin. kasi halos lahat na lang ng tao na pinapahalagaan ko, nawawala sa akin. ayoko na dumagdag pa. sobrang sakit na lahat.

miyo. miss na talaga kita. sana andito ka. ikaw lang yung tao na laging andiyan. salamat talaga. naiintindihan mo ako palagi. sa lahat ng kadramahan ng buhay ko. hay. ang hirap-hirap talaga. minsan iniisip ko din kung bakit ba ganito ang buhay ko, parusa ba toh sa akin? hay. sana talaga maging ok na lahat ng bagay. kung pwede, gusto ko magkaroon ng kahit isang araw lang, mawala lahat ng mga iniisip ko. oh kaya, mabura lahat sa isip ko. para wala na akong iisipin, makakapagsimula na ulit.

.ibaLik niyo yung powerpuff kong enveLope.!

2006-03-01T20:29:00.000+08:00

hay. ang daming nangyari ngayong mga araw na toh.

nung tuesday, first day of classes. ang saya, first subject namin walang teacher. katuwa. akala ko good sign, hindi naman pala. tapos tle na, ang galing kasi 97 yung grade ko para don sa flower chuva. tapos lunch na. yun. pagdating ng physics, may test. hay naku. walang kamatayang mga problema ni mam hedia. puro problema naman lagi ang inihahatid nun sa amin eh. huwaw lalim non. hehehe. yun, tapos mapeh. nag-campaign yung ragna sa amin. sosyal. ang ganda ng mga platforms nila. naintindihan ko. eh kasi nung nag-campaign sa amin yung dota parang bangag-mode pa ako non kaya hindi ako nakikinig. kahiya nga kasi may special mention pa ako kay nica. ang chuva nga eh. yun. back to the topic nga! yun na nga, campaign ng ragna, natuwa talaga ako don sa kapatid ni luis embuscado. parang hawig yung boses nila. hehehe. wala lang. tapos nun, trigo na. waa! ayoko ng trigo. buti na lang may choir! kinailangan ko pang ilakad yung excuse letter. eh wala si mam carlos. sabi ni kyle si mam sabalza na lang daw. nung pumunta ako kay mam sabalza, pinaulit niya pa sa akin yung excuse letter kasi hindi daw yung pangalan niya yung nakalagay don. ang arte! well, wala na naman akong magagawa. edi binago ko. yehey! excused na kami sa trigo! tuwa talaga ako. tapos yun, practice chuva. wala naman masyadong kwenta kasi wala rin kaming masyado nagawa kasi konti lang yung choir na pumunta. si ralph, ayen, pausiu, lou, thea at cesca busy kasi sa campaign. tapos yung mga iba pa may mga chuva sa klase. kaya un. sabi ni kyle impromptu (tama ba spelling? hehehe) na lang daw kami sa wednesday. tapos nag-klase na kami. nag-test sa chem. waa. ang baba ko lang don. tapos english, catcher in the rye. tapos math, iyak-chuva.

ngayon, wednesday na! hindi natuloy yung chuva (hmm. janine at nini. hay) tapos, ash wednesday mass ngayon. edi yun may choir. parang ang gulo nga eh. wala kaming entrance song. bakit? ewan. sabi ni kyle eh. tapos ang konti-konti namin. wala si julie, edlin, claudine, pausiu tapos late si iric. waa. tapos parang nagka-chuva don sa duet ni iric at vanir. ang dami kasing paos ngayon eh. ako nga din may ubo. hehehe. anyways, pagkatapos nung mass, naglagay na ng ashes. buti nga hindi ako natunaw eh. hehehe. tapos medyo naging unfair kaya nung meeting de avance (tama ba yung spelling? hehehe). kasi ganito yung nangyari. nauna yung ragna party. nag-chuva na sila ng mga candidates nila at sinabi sa kanila ni oink-oink (mga ptol kilala niyo yun, kahit nga hindi ptol eh. hehehe) tapos sinabi na nila yung mga platforms nila. minamadali na sila ni oink-oink. sinasabi niya na over-time na daw yung ragna. ang kapal talaga ng taba niya. kaya yun, napilitan yung ragna party na tapusin yung chuva nila. tapos, edi dota na. nag-chuva din sila, pero parang sobrang tagal. ang harsh. unfair. pero wala na akong magagawa don diba. pagkatapos non, pinapunta na kami sa kanya-kanyang mga homerooms. nag-vote na. ang chuva nga eh. may thumbmark effect pa. well, ang mga binoto ko pala eh si sean for president, ayen for vice, tapos si lou sa secretary, ardy for treasurer, christine pineda for auditor, tapos si nina for p.i.o., tapos si celiz embuscado for p.o., tapos si thea for 4th yr. rep. pero ang mga nanalo ay sina miguel for president, ayen for vice (yehey!) sally for secretary, ralph for treasurer, eljohn for auditor, nina for p.i.o. (well, deserving naman talaga eh!), kamille for p.o. tapos si thea for 4th yr. rep. uki lang. ayos lang. basta nanalo si ayen masaya na ako. tapos yun, back to classes, wala kaming physics at mapeh. tapos nag-test sa tw. tapos lunch na. yun. tapos walang ad-bio. asa ka pa. basta m-w-f wala si arbo. may schedule ng pag-absent yun eh. hehehe. pero nag-chuva kami para sa noli. tapos chemistry, new lesson tapos review. buti nga naalala ko pa yung sagot don sa tanong eh. hehehe. tapos english, catcher uli. tapos math, test. waa. sana tama yung mga sinagot ko. buti na lang sinabi sa akin ni abbey yung multiplicity chuva. i love you abbey! waa. pero nawawala yung powerpuff ko na envelope. waa. andon pa naman lahat ng chuva ko. waa. pagnakita niyo ibalik niyo naman sa akin, please? waa.

.anu na ba ang nangyayari sa ating bansa?.

2006-02-27T10:55:00.000+08:00

ang boring. walang pasok ngayon. abnormal ko noh? yung ibang mga tao nagsasaya kasi walang pasok ngayon, ako, nagmumukmok. eh kasi naman diba, wala akong magawa dito sa bahay. kain, tulog, mag-online. imbis na nagbabasa ng catcher, eto ako at nag-uupdate ng blog. waa! hindi ko pa nga maayos yung layout eh. pau! help me. ayaw talaga lumabas ng body pag kumuha ako ng template don sa blogskins.com. waa! hindi ko maayos yung css eh.

anyways, ano na ba ang nangyayari sa bansa natin? puro na lang kaguluhan. kawawa naman tayo. ano na kaya ang sinasabi sa atin ng mga ibang bansa sa mundo. lugmok na tayo sa kahirapan. tapos puro rally at mga kudeta pa ang nangyayari dito. eh paano pa tayo aahon sa kahirapan kung sariling mga mamamayan ng bansa natin ang siyang nagpapabagsak dito? ang drama ko naman. hehehe. pero totoo naman kasi eh. parang feel ko we are all approaching the end of days. eh kasi naman, may natangap na text yung mama ko kagabi. yung kamakalat na chuva na 13 days. nung january 22 day nanalo si paquiao, tapos after 13 days, february 4, nangyari yung stampede sa ultra. after another 13 days, february 17, nangyari naman yung landslide sa southern leyte. eh ano na kaya ang mangyayari after 13 days? this coming march 2 na yun, thursday, na supposed to be excused and mga choir members kasi may mass nga sa march 3 kasi first friday of the month. eh kaso, may pasok ba? hay. nasa state of national emergency kasi ang pilipinas ngayon. ang gulo-gulo naman! parang minsan gusto ko na talagang matuloy na mag-migrate kami. kasi nga puro na lang kaguluhan ang mga nangyayari dito. kawawa talaga tayo. ang magagawa na lang natin ay mag-pray. walang imposible kay God. all we have to do is believe.

ok, tama na nga yang chuva tungkol sa pilipinas. starstruck na lang pag-usapan natin. hehehe. pumasok si iwa sa final four! katuwa talaga. akala ko hindi na siya makakapasok kasi lahat ng starstruck council nagsabi na ayaw nila kay iwa, pero salamat sa Diyos na nakapasok siya. pero naiinis naman ako kung bakit pumasok si gian. asar talaga. wala namang talent yun eh. dapat si chuck yung pumasok. siguro ganon lang talaga yun, pumasok si iwa, natangal si chuck. kung natangal siguro si iwa, papasok naman si chuck. ganon lang talaga ang gulong ng buhay. hehehe. ang drama talaga. pasyensya na ah. wala kasi akong magawa. tinatamad kasi ako mag-basa ng catcher. hindi kasi siya ganoong ka-interesting. hindi katulad ng mga books ni dan brown na dahil sa ganda ng plot eh maiinganyo ka talagang tapusin. sana lang matapos ko talaga yung catcher ngayon araw na toh. kasi hindi ko alam kung may pasok na ba bukas. mamaya mapatay pa ako ni mam. sabihin niya ang haba-haba ng weekend tapos wala akong natapos. baka masapak niya pa ako. pero subukan niya lang ha. akala niya naman. naiinis pa rin ako sa ginawa niya. hindi tamang puwersahin mo ang isang tao na umamin sa bagay na hindi naman niya ginawa. ano ba kasi ang ebidensya nila? na may nakakita? eh ano naman? may nawala ba? wala naman ah. tapos mag-hahatol na sila ng parusa. hindi yun tama. wala pa ngang nangyayaring furthur investigation eh. unfair talaga. yung taong hindi pa proven na 'nagnanakaw' ma-kikickout, pero yung proven hindi. talkshit talaga. dapat niyang malaman na tao din siya, hindi siya Diyos na hindi nagkakamali. feeling niya kasi perfect siya. hindi niya ba iniisip na yung ginagawa niya makakaapekto ng malaki sa future ng ibang tao. kasi feeling niyakung ano yung pinapanigan niya yun yung laging tama. nakakaiinis. kung matangal sila, tapos biglang may nawalan uli. patay na sila. makakarma din sila. bwahaha. ang sama ko.

kung saan-saan na napunta toh. basta kahit anong problema, kanta na lang tayo.

YOU WERE THERE

Southern Sons

I guess you heard, I guess you know

In time I'd have told you, but I guess I'm too slow

And it's overly romantic but I know that it's real

I hope you don't you mind if I say what I feel

It's like I'm in somebody else's dream

This could not be happening to me

Chorus

But you were there, and you were everything I'd never seen

You woke me up from this long and endless sleep

I was alone, I opened my eyes and you were there

Don't be alarmed, no don't be concerned

I don't want to change things leave them just as they were

I mean nothing's really different, it's me who feel strange

I'm always lost for words when someone mentions your name

I know I'll get over this for sure, I'm not the type who dreams there could be more

Chorus

Can I take your smile home with me,or the magic in your hair?

The rain has stopped, the storm has passed

Look at all the colors now the sun's here at last

I supposed that you'll be leaving but I want you to know

Part of you stays with me even after you go

Like an actor playing someone else's scene

This could not be happening to me

Chorus

And no, I'm not alone, I'm not alone

I opened my eyes and you were there

.hai.

2006-02-26T15:01:00.000+08:00

hay. ang daming nangyari ngayong mga nakaraang araw. hay. nung thursday. nainis ako sa daddy ko. paano ba naman kasi. wala na nga kaming ginagawa, bigla-bigla na lang magagalit sa amin. tama ba naman yun? kasi ganito talaga nagsimula yun, sinundo namin yung gma kapatid ko sa stomp sa bf. tapos tinanong ng daddy ko sa mga kapatid ko kung na-late ba daw sila kanina sa pag-pasok nila sa school. tapos kung saan-saan na umabot yung usapan, pati pa naman yung pagiging mabagal namin sa pagbibihis at pagligo. hay. asar talaga. eh diba nature na yun ng babae na maging mabagal. nakakapikon talaga. tapos tinatanong niya pa kung bakit daw siya at si booyah (itoy) mabilis mag-bihis. duh! lalaki sila noh! ano ba yan! asar talaga.

tapos nung friday din. nagagalit sa akin kung bakit daw ako nag-iinarte kung bakit walang pasok. narinig kasi namin sa radyo na walang pasok eh diba wala akong cell, hiniram ko cell ni dad, tinatawagan ko si alyssa. eh hindi sumasagot. eh inisip ko kung sino yung mga memorize ko pang number, si ralph yung una kong naisip, kaya yun tinawagan ko. tinanong ko kung may pasok, sabi niya wala at wala na din sci-camp. tapos yun, binaba ko na. pagdating ko dito sa condo, talon ako ng talon pero parang umiiyak kasi wala ngang pasok. hay. ang arte-arte ko daw sabi ng daddy ko. eh sabi ko bakit kasi wrong timing pa kasi yang bwisit na kudeta na yan. tapos yun, lumipas din. wala na akong ginawa kung hindi matulog. tulog at tulog. wala na kasing kwenta eh. parang tinatamad na ako. imbis na mag-basa ng catcher, natulog lang ako. bwahaha! ang sama ko noh?

pero may na-accomplish din naman ako ngayong weekend. natapos ko na yung flowers ko sa tle. tinulungan ako ni mama. sosyal! wala pa akong naaaral sa chemistry. wala pa ako nung sa tw. bwisit naman kasi yung mga taga national. ayaw pang ibigay yung catalogue number chuva na yun. hay. na-burn ko na din yung cd ni joana at ni robert. waa. patay ako don, wala yung addicted don sa cd. hindi ko kasi naisama, nakaligtaan ko. waa.

bukas, sigurado na may test nanaman sa trigo. feeling kasi nung ano na yun eh. sabi pa niya 'in trigo, everyday is a test' feeling talaga. akala niya naman starstruck kami. asar talaga. hindi naman kasi nagtuturo ng maayos. puro pag-post lang ng manila paper at pag-upo sa teacher's table ang ginagawa nun eh. bwahaha! ang sama ko!

cie. sa susunod na lang uli. babushka!

.na.adik.na.

2006-02-24T07:29:00.001+08:00

On Bended Knees

Boyz 2 Men

Darling I, I can't explain

Where did we lose our way,

'Girl it's driving me insane

And I know I just need one more chance,

To prove my love to you

And if you come back to me,I'll guarantee

That I'll never let you go

CHORUS:

Can we go back to the days our love was strong

Can you tell me howA perfect love goes wrong

Can somebody tell me how to get things back

The way they used to be

Oh God, give me the reason, I'm down on bended knee

I'll never walk again

Until you come back to me

I'm down on bended knee

So many nights I dream of you

Holding my pillow tight I know

That I don't need to be alone

When I open up my eyes,To face reality

Every moment without you

It seems like eternity

I'm begging you, begging you come back to me

CHORUS

Baby, I'm sorry,Please forgive me for all the wrong I've done

Please come back home girl

I know you put all your trust in me

I'm sorry I let you down

Please forgive me.I'm gonna swallow my pride

Say I'm sorry, Stop pointing fingers

The blame is on me, I want a new life

And I want it with you, If you feel the same

Don't ever let it go, You gotta believe in the spirit of love

It will heal all things, Won't hurt any more

No I don't believe our love's terminal

I'm down on my knees, Begging you please,Come home.

CHORUS (2X)

BRIDGE

Wanna build a new life

Just you and me

Gonna make you my wife

Raise a family

REPEAT BRIDGE

.ang nakaraang Linggo.

2006-02-20T20:00:00.000+08:00

hay. tapos na ang prom. tapos na lahat ng hassle. wala ng mga chuva ek-ek ang mga tao. siguro nga may post-prom syndrome pa ang mga tao. pero ako, wala na. masaya ang prom. pero hindi ko in-expect na ganon ang mangyayari. ang gulo-gulo ng mga tao. sa simula pa lang walang organization. parang halos lahat ng tao nag cro-crowd don sa entrance ng ballroom. akala ko nga nung una eh may stampede! hehehe. hay. ayon. puro sayawan. tapos may kahalo pang mga talon at buhat effect ng mga tao. grabe talaga. akala ko nga magigiba na yung sahig. biro mo ba naman, halos 600 kaming na andon. tapos sabihin na nating kalahati yung mga sumayaw na may talon effect! pasalamat na lang tayo hindi nalaglag yung chandelier don sa baba. heheh. pero, all in all, ang saya. lalo na yung my humps tyka yung average joe. kaso nga lang hindi ako sinayaw ni percy! hehehe. pero ayos lang. except don sa damit kong baba ng baba. kasi naman noh, nung huli kong sinukat, ayaw na sumara nung zipper. tumaba ako! napaka-adik ko kasi sa cassava cake eh. yun tuloy. edi, nag-hunger strike ako! hindi ako kumain ng matino ng isang linggo. ang resulta naman, sobrang luwag na! kainis talaga. argh. pero ayos lang. tapos na eh! hehehe.

stop nga yung prom chuva. hay. balik to normal nanaman ang lahat ng mga bagay-bagay sa mundo. argh. ganon pa rin sa school. madaming ka-chuvahan. basta naiinis ako sa daddy ko ngayon. bwisit talaga! eh kasi ganito ang nangyari. nung day ng prom, hinatid nila ako dito sa condo kasama ni ate adelfa. tapos edi yun. pahinga lang. tulog. tapos sinundo na ako ni mama para pumunta sa parlor malapit sa hotel. tapos bumalik na kami dito para magbihis. edi yun prom na. tapos weekends. edi ngayon andito na ako sa condo. kumain kami ni mama kanina sa labas para hindi na daw ako magluto kasi si daddy mga 8pm pa daw uuwi. edi yun. pagdating ni daddy dito sinabi niya na mag-saing daw ako ng kanin. tapos pagkakita ko sa rice cooker. may laman pang kanin. tapos panis na, yuck nga eh. ang baho! hehehe. anyways, yun. napagalitan ako. bakit daw hindi ko tiningnan. sabi ko nawala sa isip ko kasi nga diba prom. waa. nakakainis talaga. nababanas ako. oo, tama si daddy hindi naman mahirap tingnan yung rice cooker. pero hindi niya ba naisip na marami rin akong iniisip sa buhay ko. oo, ang babaw ko. pero naiiyak talaga ako. kasi nga feeling ko si daddy at si booyah (itoy) yung totoo kong kakampi sa bahay, ngayon parang nagagalit pa siya sa akin. hay. ang drama ko talaga. pero hindi ko talaga maintindihan eh. bakit ganun ang nararamdaman ko. hay. ewan. ang daming mga bagay sa mundo na hindi pa malinaw sa akin. hehehe.

ano ba toh? ang drama ko talaga. biro mo mula sa prom, napunta sa kanin na nabulok. hehehe. ang buhay ko talaga, magulo. hehehe.

sa susunod na lang uli. cie.

bagong bLog.bagong buhay.

2006-02-13T21:35:00.000+08:00

hay. bagong bLog. nde ku nga rin aLam kng bkt ba aku gumawa ng bgong bLog eh. ewan. meh topak nnaman xe aku. pag paxnxahan nyu na ah. baLiw Lng tLg aku. pampaLipas oras. hahaha. anu ba yan. imbis na ginagawa ku ngeon ung assignment sa math. eh anu ngeon gngawa ku.? and2 sa bgo qng bLog at gugawa ng post. tma ba yun.? hay. ewan. nde ku na aLam. bwct pa ung mock.test na yan. bkt b kyLngn i.post pa ung mga scores.? kakahiya nmn.! ioko pa nmn ng math.! tps mmya mababa Lng pLa ung nkuha qng score oh.! yak.! kakahiya.! hehehe. hay. ang dmi.dmi png probLema sa mundo. mnsn nman xe ang bwct ng mga tao sa paLigid mu. mxadong ngpapadaLa sa mga tao. nag papaimpLuwenxa. meh mga sriLi namang pag.iisip. pero hinahayaan pa rin niLa na manipuLahen siLa ng mga tao. hay. nde yun tama. pero bakit meh free wiLL kung maLi paLa ung ginagawa niLa.? hay. ang dmi qng tnong sa mundo. hehehe. wLa na tLg aqng mgwa eh. sna tLg mging uki na ang Lht ng mga bagay sa mundo. cie. hngng d2 muna aku. nx tym ku n Lng hhabaan. cie.